Devesiyle birlikte çölde ilerlemekte olan bir genç, güçlükle yürüyen, susuzluktan dudakları kurumuş bir adama rastlamış. Adam, genci görünce ondan su istemiş. Genç adam devesinden inerek ona su vermiş. Suyu içen adam birden genç adamı iterek deveye atladığı gibi kaçmaya başlamış. Genç adam arkasından bağırmış: -Tamam, deveyi al git ama senden bir ricam var. Sakın bu olayı kimseye anlatma! Bu isteği tuhaf bulan hırsız duraklayıp, bu sözün nedenini sormuş: -Eğer anlatırsan, demiş genç adam, bu her yere yayılır ve insanlar bir daha çölde muhtaç birini görünce yardım etmezler..!" Bu genç adam gibi derdimiz deve değil de, kötülüğün yayılmaması olsaydı, millet olarak şimdiye dek çok şeyi halletmiş olacaktık.. Ufkumuzda şafak türküleri tütüyor olacaktı.. Kardelenlerimiz çoktan yeşermiş olacaktı... MENFAATİMİZE GÖRE DEĞİL, VİCDANIMIZA GÖRE YAŞAYACAĞIMIZ BİR HAYAT DİLEĞİYLE.